Sowieckie Deportacje

Sowieckie represje wobec Polak贸w przed 1939 PDF Drukuj Email
Wpisany przez Administrator   
Sobota, 02 Maj 2009 22:45
聽聽聽 Sowieckie represje wobec Polak贸w
Jan Maria Jackowsk

http://www.videofact.com/mark/represje/Sov_represjePolakow.html

Mimo cenzury "politycznej poprawno艣ci" do opinii publicznej dociera coraz wi臋cej informacji o ludob贸jstwie dokonanym na Polakach przez Ukrai艅c贸w w okresie II wojny 艣wiatowej. Jednak nadal rozstrzelanie przez NKWD 111 091 Polak贸w w latach 1937-1938 jest ma艂o znane i z trudem ujawniane. A przecie偶 ludob贸jstwo to, a tak偶e znacznie bardziej znany mord katy艅ski - to bestialski przejaw tej samej 艣wiadomej, fizycznej eksterminacji Narodu Polskiego. Ostatnio g艂o艣niej o tej zbrodni z okresu Wielkiego Terroru sta艂o si臋 za przyczyn膮 projektu uchwa艂y sejmowej z艂o偶onej przez grup臋 pos艂贸w do laski marsza艂kowskiej.

Do momentu upadku ZSRS w 1991 roku wok贸艂 sowieckich zbrodni panowa艂a zmowa milczenia, a po powstaniu Federacji Rosyjskiej w艂adze tego pa艅stwa nadal odmawiaj膮 dost臋pu do archiw贸w. W III RP na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat nie zawsze panowa艂a determinacja w wyja艣nianiu wszystkich bia艂ych plam w historii. Na Zachodzie wiedza na ten temat te偶 by艂a bardzo ograniczona przez szczelno艣膰 偶elaznej kurtyny oraz interesy polityczne i gospodarcze pa艅stw zachodnich.
O "Operacji polskiej", czyli o tragicznych losach Polak贸w na terenach ZSRS przed 1939 r., ukaza艂o si臋 ju偶 kilka informacji. W 1991 r. ukaza艂a si臋 ksi膮偶ka prof. Miko艂aja Iwanowa "Pierwszy nar贸d ukarany: Polacy w Zwi膮zku Radzieckim w latach 1921-1939". W lutym 1939 r. w "Dzienniku Kijowskim" nr 4 (59) zosta艂 opublikowany artyku艂 dr. Adolfa Kondrackiego pt. "Zbrodnia bez kary". Zamieszczono w nim specjalny rozkaz operacyjny NKWD ZSRS nr 00485 z 11 sierpnia 1937 r. podpisany przez ludowego komisarza (ministra) spraw wewn臋trznych ZSRS Niko艂aja Je偶owa, b臋d膮cy podstaw膮 straszliwego terroru. Rozkaz Je偶owa nosi艂 z艂owieszczy kryptonim "Operacja polska". Przewidywa艂 rozstrzelanie "pierwszej kategorii" aresztowanych, tj. ca艂ej "szpiegowskiej, dywersyjnej, szkodniczej i powsta艅czej kadry polskiego wywiadu", "druga kategoria" - "mniej aktywni" mieli podlega膰 karze wi臋zienia lub obozu.
W 1999 roku prof. Andrzej Paczkowski w pracy zbiorowej zatytu艂owanej "Czarna Ksi臋ga Komunizmu" poda艂 dane liczbowe o zamordowanych 111 091 Polakach oraz przytoczy艂 numer i tre艣膰 rozkazu Je偶owa, a tak偶e innych danych zwi膮zanych ze zbrodnicz膮 dzia艂alno艣ci膮 NKWD.
Po tej publikacji zacz臋艂y si臋 ukazywa膰 informacje o tym ludob贸jstwie w mediach. 8 lutego 2000 roku w 1 Programie TVP SA wyemitowano film dokumentalny Andrzeja Trzos-Rastawieckiego "...powinni艣cie by膰 wdzi臋czni Stalinowi". W tym dokumencie szerzej zosta艂a przedstawiona "Operacja polska" oraz ujawniono szereg wa偶nych szczeg贸艂贸w, m.in. o istnieniu w Moskwie tzw. Albumu, w kt贸rym s膮 zawarte nazwiska pomordowanych Polak贸w. Jednak pe艂na lista ofiar do dzi艣 nie zosta艂a ujawniona. Do tego tematu wracano w innych audycjach TVP na prze艂omie lat 90. i naszej dekady przy okazji dokument贸w po艣wi臋conych losom Polonii na Syberii. W 2003 roku o ludob贸jstwie na Polakach pisano r贸wnie偶 w "Naszym Dzienniku".
W 2004 roku zosta艂a wydana w Polsce wstrz膮saj膮ca ksi膮偶ka brytyjskiego dziennikarza i pisarza Simona Sebaga Montefiore "Stalin, dw贸r czerwonego cara", w kt贸rej r贸wnie偶 pojawia si臋 informacja o zamordowaniu podczas Wielkiego Terroru 100 tys. Polak贸w.

艢wiadek tragicznych wydarze艅
Wreszcie w pierwszej po艂owie 2008 roku ukaza艂a si臋 ksi膮偶ka bezpo艣redniego 艣wiadka tragicznych wydarze艅 sprzed ponad 70 lat Mieczys艂awa 艁ozi艅skiego, pt. "Operacja Polska. Stalinowska zbrodnia na Polakach w latach 1937-1938". Znamienna, bo wiele m贸wi膮ca o losach Polak贸w maj膮cych kresowe korzenie, jest biografia autora i jego rodziny.
Mieczys艂aw 艁ozi艅ski, emerytowany nauczyciel matematyki, obecnie zamieszka艂y w K艂odawie, urodzi艂 si臋 25 stycznia 1925 roku w Horodyszczach (dzi艣 Mirnoje) w okolicach 呕ytomierza na Ukrainie.
W wieku 19 lat zosta艂 przymusowo powo艂any do Armii Czerwonej, a nast臋pnie s艂u偶y艂 w Ludowym Wojsku Polskim, dzi臋ki czemu uda艂o mu si臋 osiedli膰 w Polsce. Uko艅czy艂 wieczorowo szko艂臋 艣redni膮, a nast臋pnie - pracuj膮c ju偶 jako nauczyciel - podj膮艂 i sko艅czy艂 zaocznie studia wy偶sze. W zawodzie nauczyciela przepracowa艂 47 lat!
Jako dorastaj膮cy ch艂opak by艂 naocznym 艣wiadkiem i ofiar膮 stalinowskiego terroru, jak r贸wnie偶 ludob贸jstwa dokonanego na Polakach w latach 1937-1938. W艣r贸d skazanych na 艣mier膰 znajdowa艂o si臋 dw贸ch jego stryj贸w: Antoni 艁ozi艅ski (36 lat, jego ojciec chrzestny, osieroci艂 pi臋cioro dzieci) i Julian 艁ozi艅ski (24 lata, kawaler) oraz brat matki J贸zef Sk贸rzy艅ski (32 lata, osieroci艂 czworo dzieci). Wcze艣niej skazano na 10 lat ci臋偶kich rob贸t w 艂agrze ojca autora - Jana 艁ozi艅skiego, a dziadka - Wiktora 艁ozi艅skiego, zes艂ano do 艂agr贸w przymusowej pracy w Kazachstanie. Te wstrz膮saj膮ce wydarzenia wp艂yn臋艂y na ca艂e 偶ycie ich bliskich.
Wspomniana ksi膮偶ka Mieczys艂awa 艁ozi艅skiego - "Operacja polska", druga jego publikacja po "Polonii nieznanej" po艣wi臋cona tragicznym losom Polonii w ZSRS, zosta艂a opatrzona wymown膮 dedykacj膮: "Moim strudzonym Rodzicom i Dziadkom, kt贸rzy doznali wielu cierpie艅 i upokorze艅, oraz moim Krewnym i Wsp贸艂ziomkom, niewinnie pomordowanym w okresie terroru stalinowskiego na Wschodzie".

Polacy w Zwi膮zku Sowieckim
G艂贸wne skupiska naszych rodak贸w znajdowa艂y si臋 na dawnych kresach I Rzeczypospolitej - na 呕ytomierszczy藕nie (sowiecka Ukraina) i Mi艅szczy藕nie (sowiecka Bia艂oru艣). Polacy w wyniku rewolucji bolszewickiej stracili wszystko: mow臋 ojczyst膮, zwyczaje, religi臋, kultur臋 narodow膮, dobytek. Stosunek w艂adz sowieckich do Polak贸w ewoluowa艂: od pocz膮tkowo neutralnego stawa艂 si臋 coraz bardziej nieprzychylny, a podejrzliwo艣膰 zacz臋艂a narasta膰 szczeg贸lnie w okresie kolektywizacji wsi (1929-1932). W tym czasie zwi臋kszy艂a si臋 ateizacja, zamkni臋to ko艣cio艂y, prze艣ladowano duchownych. Zacz臋艂y si臋 aresztowania i wyw贸zki na Sybir.
Polacy pozostali wierni swoim narodowym tradycjom i religii katolickiej oraz stawili masowy op贸r wobec kolektywizacji, z艂amany na Ukrainie si艂膮 i Wielkim G艂odem. Tylko w 1933 r. ludno艣膰 rejon贸w zamieszka艂ych przez Polak贸w zmniejszy艂a si臋 - w wyniku deportacji w g艂膮b ZSRS - o mniej wi臋cej 1/4. Na Marchlewszczy藕nie utworzonej w 1925 roku na Ukrainie聽 drugim obok Dzier偶y艅szczyzny na Bia艂orusi polskim okr臋gu autonomicznym (mia艂y one w zamy艣le w艂adz u艂atwi膰 komunizacj臋 Polak贸w), skolektywizowano do 1931 r. zaledwie 19 proc. gospodarstw, co wywo艂a艂o w艣ciek艂o艣膰 Sowiet贸w. Bardzo niewielu Polak贸w wst膮pi艂o do komunistycznej partii, a spodziewany wp艂yw polskich okr臋g贸w autonomicznych na sytuacj臋 w II RP by艂 znikomy. Polska skutecznie broni艂a si臋 przed sowieck膮 infiltracj膮. Tymczasem wed艂ug moskiewskich przyw贸dc贸w - pami臋tnych kl臋ski Armii Czerwonej na przedpolach Warszawy w 1920 roku - Polska by艂a jedynym krajem maj膮cym wsp贸ln膮 granic臋 z ZSRS, kt贸ry m贸g艂 realnie "zagrozi膰" Zwi膮zkowi Sowieckiemu.


Likwidacja Marchlewszczyzny聽 1935r(i wkr贸tce potem Dzier偶owszczyzny 1938r)
Feliks Dzier偶y艅ski 1877 - 1926 prawdziwe nazwisko RUFUS





聽by艂a cz臋艣ci膮 wi臋kszej akcji polegaj膮cej na likwidacji polskich o艣rodk贸w o艣wiatowych i kulturalnych oraz przesiedlaniu Polak贸w z Bia艂orusi i Ukrainy na Syberi臋 i do Kazachstanu.

W samej Marchlewszczy偶nie zlikwidowano wszystkie polskie szko艂y, czytelnie i inne o艣rodki kulturalne.

Kr贸tko po rozwi膮zaniu autonomii poddano represjom inteligencj臋 i elity polityczne Marchlewszczyzny. Podobnie jak w ca艂ym Zwi膮zku Radzieckim, w ramach czystek stalinowskich, rozstrzelano lub zes艂ano do 艂agr贸w wielu ludzi, tak偶e komunist贸w, w tym polskich, zar贸wno dzia艂aj膮cych w polskich autonomiach, jak i poza nimi m.in. naczelnego ideologa polskich komunist贸w w tym rejonie 鈥 Tomasza D膮bala 鈥 rozstrzelanego w 1938 r.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Marchlewszczyzna#Likwidacja_Marchlewszczyzny

,Rozkaz operacyjny NKWD





Sowieci doszli do wniosku, 偶e "polski eksperyment narodowy" jest ca艂kowicie nieudany, a Polak贸w uznali za przeciwnych sowieckiej ideologii komunistycznej. Wszystko zacz臋艂o si臋 10 wrze艣nia 1935 r., kiedy ludowy komisarz spraw wewn臋trznych Ukrainy Wsiewo艂od Balicki skierowa艂 do CK WKP(b) notatk臋 o wykryciu Polskiej Organizacji Wojskowej, czyli konspiracyjnej organizacji za艂o偶onej podczas I wojny 艣wiatowej. W艂adze sowieckie by艂y przekonane, 偶e POW dzia艂a艂a tak偶e p贸藕niej, ju偶 na terytorium ZSRR, i prowadzi艂a tam dzia艂alno艣膰 dywersyjn膮. NKWD od razu przyst膮pi艂a do montowania intrygi, kt贸ra pozwoli艂aby na pozbycie si臋 niewygodnych czekist贸w. W ten spos贸b otworzy艂aby si臋 droga awansu dla m艂odych funkcjonariuszy.
Jedna notatka o wykryciu fikcyjnego tajnego zwi膮zku POW (Polskiej Organizacji Wojskowej), pozwoli艂a NKWD na dokonanie czystki, w kt贸rej aresztowano 143 810 Polak贸w, a rozstrzelano 111 091. Nikogo nie interesowa艂a prawda, liczy艂o si臋 tylko przyznanie do winy





Nasili艂y si臋 represje. Oba polskie okr臋gi autonomiczne zosta艂y w 1935 roku zlikwidowane. W latach 1935-1936 zacz臋to deportowa膰 opornych wobec kolektywizacji do Kazachstanu (w sumie ok. 100 tys. Polak贸w, kt贸rzy za艂o偶yli a偶 307 nowych polskich wsi) i zacz臋艂y si臋 masowe aresztowania. Te dzia艂ania mia艂y doprowadzi膰 do ostatecznego odpolszczenia Kres贸w, a przy okazji pe艂nego wynarodowienia Polak贸w i stworzenia ujednoliconego "cz艂owieka sowieckiego". Spirala prze艣ladowa艅 nabra艂a szczeg贸lnego nasilenia w drugiej po艂owie lat 30. Przy okazji likwidacji polskich okr臋g贸w autonomicznych zamkni臋to wszystkie polskie szko艂y, plac贸wki o艣wiatowo-wychowawcze, zlikwidowano pras臋 i biblioteki.
Celem tych dzia艂a艅 by艂a "neutralizacja" rzekomego zagro偶enia ze strony Polak贸w, kt贸rzy - wed艂ug w艂adz ZSRS - stanowili tzw. pi膮t膮 kolumn臋 II RP, czyli oparcie dla antysowieckich dzia艂a艅 pa艅stwa polskiego. Zacz臋艂o si臋 spreparowane polowanie na "polskich szpieg贸w", pod wyssanym z palca zarzutem przynale偶no艣ci do "szpiegowsko-dywersyjnej" Polskiej Organizacji Wojskowej i "oczyszczanie" pasa przygranicznego z "elementu niepewnego". Jak wiadomo, POW zosta艂a za艂o偶ona w 1915 r., a zlikwidowana w 1921 r. po ukszta艂towaniu si臋 niepodleg艂ej II Rzeczypospolitej. Fala aresztowa艅 i czystek przeprowadzona we wrze艣niu 1935 r. w Kijowie, Mi艅sku i Moskwie mia艂a rozbi膰 "siatk臋 POW".http://www.rp.pl/artykul/115266.html
W drugiej fali represji w latach 1937-1939 w艂adze sowieckie zarz膮dzi艂y masowe deportacje Polak贸w z sowieckiej Bia艂orusi. Jednak podstaw膮 do najstraszliwszego terroru sta艂 si臋 wspomniany ju偶 rozkaz operacyjny NKWD ZSRS nr 00485 z 11 sierpnia 1937 r. Niko艂aja Je偶owa.




Niko艂aj Iwanowicz Je偶ow, 袧懈泻芯谢邪泄 袠胁邪薪芯胁懈褔 袝卸芯胁 (ur. 1 maja 1895 w Sankt Petersburgu, stracony prawdopodobnie 4 lutego 1940) - szef NKWD w latach 1936鈥1938, jeden spo艣r贸d najgro藕niejszych zbrodniarzy stalinowskich. Ludowy komisarz bezpiecze艅stwa pa艅stwowego. Jego nazwisko sta艂o si臋 synonimem stalinowskiego terroru.
http://pl.wikipedia.org/wiki/Niko%C5%82aj_Je%C5%BCow
http://www.zgapa.pl/zgapedia/Niko%C5%82aj_Je%C5%BCow.html






Pierwotnie mia艂 zosta膰 zrealizowany w ci膮gu trzech miesi臋cy, faktycznie rozprawa z Polakami trwa艂a 15 miesi臋cy. W rozkazie czytamy m.in.: "Wszyscy aresztowani w miar臋 ujawnienia stopnia ich przewinienia w procesie 艣ledztwa podlegaj膮 podzia艂owi na dwie kategorie: a) pierwsza kategoria podlegaj膮ca rozstrzelaniu, do kt贸rej nale偶膮 wszystkie szpiegowskie, dywersyjne, szkodnicze i powsta艅cze kadry wywiadu polskiego; b) druga kategoria, mniej aktywna od nich, podlegaj膮 os膮dzeniu w wi臋zieniach i 艂agrach z wyrokiem od 5 do 10 lat".
W okresie od 15 sierpnia 1937 r. do 15 listopada 1938 r. w ramach "Operacji polskiej" skazano ponad 168 tys. os贸b, w tym 111 091 na kar臋 艣mierci; pozosta艂e - na kary 5-10 lat wi臋zienia lub 艂agru, faktycznie najcz臋艣ciej do 15 lat. Zarzuty od pocz膮tku do ko艅ca by艂y fa艂szywe. Czynne struktury POW nie istnia艂y i by艂y propagandowym wymys艂em NKWD. Aresztowania przeprowadzano w godzinach nocnych, masowo, w po艣piechu, sprawnie i bez rozg艂osu. Akcja budzi艂a powszechny l臋k i by艂a owiana ponur膮 tajemnic膮. W 艣ledztwie nagminnie stosowano najokrutniejsze metody przes艂ucha艅 i fizycznej likwidacji. Nie zbierano i nie do艂膮czano dowod贸w rzekomych "win".

Syndykat zbrodni
W trakcie 艣ledztwa sporz膮dzano protoko艂y, w kt贸rych kr贸tko opisywano win臋, lakonicznie okre艣laj膮c aresztowanego jako: "polskiego kontrrewolucjonist臋", "wroga Zwi膮zku Sowieckiego", "cz艂onka polskiej kontrrewolucyjnej organizacji POW", "polskiego ku艂aka - pi艂sudczyka", "aktywnego dzia艂acza katolickiego". Tak sporz膮dzone protoko艂y - z ustalonymi z g贸ry wyrokami - kierowano wraz z aresztowanymi do wy偶szych instancji. W obwodowych komendach NKWD kompletowano listy skazanych i weryfikowano wyroki, to znaczy z regu艂y je podwy偶szano. Zebrane listy w tempie ekspresowym kierowano do Moskwy, gdzie by艂y ostatecznie i nieodwo艂alnie zatwierdzane przez kolegium w sk艂adzie: komisarz Je偶ow i g艂贸wny prokurator Andriej Wyszy艅ski
.http://wp39.pl/andriej-januarjewicz-wyszynski







聽Nast臋pnie o zatwierdzonych wyrokach powiadamiano plac贸wki NKWD, w kt贸rych byli przetrzymywani Polacy.
Rozstrzeliwania odbywa艂y si臋 w godzinach nocnych w obwodowych komendach NKWD. Technologia ludob贸jstwa by艂a taka sama - strza艂 w ty艂 g艂owy ofiary, tak jak p贸藕niej w Katyniu, Charkowie i Miednoje. Na zmianie mordowano 250 os贸b, w miejscu ka藕ni sta艂y dwa wiadra: jedno z wod膮, drugie z wod膮 kolo艅sk膮. Mieczys艂aw 艁ozi艅ski pisze: "Ka偶dy z oprawc贸w by艂 przesi膮kni臋ty zapachem krwi ludzkiej tak, 偶e nawet pies ucieka艂 i dopiero z pewnej odleg艂o艣ci zaczyna艂 nerwowo szczeka膰 na oprawc臋... (s. 112)". Masowe egzekucje Polak贸w w latach 1937-1938 odbywa艂y si臋 w Kijowie-Bykowni, http://www.foto.ekai.pl/?did=1869&wp=display




Mi艅sku-Kuropatach, Moskwie-Butowo, w Lewaszowie pod Petersburgiem, Smole艅sku, Charkowie, Winnicy i w innych miejscach. Zw艂oki pomordowanych by艂y wywo偶one w godzinach nocnych "czornymi woronami" w okoliczne lasy, gdzie w miejscach dobrze ukrytych wrzucano je do g艂臋bokich do艂贸w i zasypywano.
Historycy obliczaj膮, 偶e w okresie 1934-1938 (zw艂aszcza w okresie "wielkiej czystki" w latach 1936-1938) wymordowanych zosta艂o w ZSRS (g艂贸wnie podczas "operacji polskiej") przynajmniej 150 tys. Polak贸w. Dziesi膮tki tysi臋cy skazano na wi臋zienia lub obozy, dziesi膮tki, a nawet setki tysi臋cy deportowano w g艂膮b ZSRS. Do tych ofiar nale偶y doliczy膰 Polak贸w, mieszka艅c贸w sowieckiej Ukrainy, kt贸rzy zmarli w latach 1932-1933 w wyniku tzw. Wielkiego G艂odu, sztucznie wywo艂anego przez w艂adze ZSRS w celu z艂amania oporu ludno艣ci wobec przymusowej kolektywizacji.
Nale偶y podkre艣li膰, 偶e ofiarami tych straszliwych represji byli g艂贸wnie m臋偶czy藕ni m艂odzi i w sile wieku. W ten spos贸b 偶ywio艂 polski w ZSRS zosta艂 bardzo os艂abiony i prawie w ka偶dej polskiej rodzinie by艂 kto艣 zamordowany, uwi臋ziony b膮d藕 zes艂any do 艂agru.
Nasz Dziennik 12 luty 2009 nr 36,3357
 
Sowieckie Deportacje Template by Ahadesign Stworzone dzi臋ki Joomla!